Dokter Wie??

Voor mij is er maar één echte Doctor en dat is Tom Baker. Vorige maand werd ‘mijn’ Doctor Who 87 jaar. Met zijn veel te lange sjaal en krullenkop maakte hij in de jaren zeventig indruk op me. En natuurlijk zijn TARDIS, zijn transportmiddel dat aan de buitenkant leek op een gewone politiecel en van binnen veel groter was dan de buitenkant deed vermoeden. Doctor Who was namelijk geen echte Doctor, maar een Timelord, die door tijd en ruimte kon reizen. En als trouw sf fan geloofde dat net zo goed, als dat de bewoners van Vulcan puntoren hadden en net alls alle anderen buitenaardsen keurig Engels spraken. Vele jaren later zou Tom nog eens opduiken als grumpy old man in Schotse serie the Monarch of the Glen, een andere favoriete serie van me.

Doctor Who was namelijk geen echte Doctor, maar een Timelord, die door tijd en ruimte kon reizen.

Een van de vijanden waar de Doctor tegen streed waren de Daleks. Voor de niet ingewijden: een rijdende afvalbak met een gootsteenplopper als oog. Primitief, maar als je een politiecel aanvaard als transportmiddel door tijd en ruimte, dan is zo’n papierbak in die tijd net zo overtuigend. De BBC kwam er in ieder geval mee weg.

Er verschenen stripverhalen van de Doctor en ook de Daleks kregen er ook eentje

Die verschenen op de achterkant van het Engels blad TV21. Met de paar nummers die ik had was het niet mogelijk de verhalen te volgen, maar na ruim een halve eeuw geduld kwam daar onlangs een eind aan. Graham Bleathman stuurde me de ‘bookazine’ The Daleks met alle 104 afleveringen. Het boekwerk was al uitverkocht voor het in de winkels lag, want de belangstelling bleek groter dan verwacht. Niet alleen van Doctor fans maar ook van de oud TV21 lezers. Ik was dan ook erg blij dat Graham voor mij een exemplaar had weten te vinden.

Nu is het vrij gemakkelijk om alle pagina’s te fotokopiëren, maar zo gemakkelijk maakten de samensteller zich er niet van af. Alle afleveringen werden digitaal opgeknapt. Waar mogelijk werden de originele platen gefotografeerd en de kleuren weer afgedrukt zoals ze ooit door de tekenaars gedoeld waren. Eén tekenaar, Ron Turner, springt er met zijn opvallende stijl voor mij uit. Als je eenmaal een tekening van hem gezien hebt dan zul je hem altijd meteen herkennen. In het boek staat een uitgebreid interview van hem in uit 1986, want alle tekenaars zijn inmiddels al heel lang niet meer onder ons. Het is een mooie uitgave geworden die recht doet aan het werk van Richard Jennings, Eric Eden en Ron Turner. Of zoals de uitgever het zelf zei. Je kunt niet zeggen dat de verhalen weer in hun oude glorie zijn hersteld, want ze zien er veel beter uit dan ooit. Misschien een tikje overdreven, maar het is wel heel erg mooi geworden. Toch maar weer eens kijken of die oude afleveringen van ‘ mijn’ Doctor nog eens ergens opduiken.